EWALUACJA INNOWACJI PEDAGOGICZNEJ

NIE WYSTARCZY WIEDZIEĆ, ABY BYĆ MĄDRYM I ODNIEŚĆ SUKCES”

Istotą mojej innowacji było wdrożenie w szkole modelu pracy wychowawczej z zastosowaniem metody tutoringu szkolnego jako profilaktyki pozytywnej. W realizacji innowacji wykorzystywane były metody i narzędzia facylitacyjne i coachingowe.Tutoringiem zostało objętych 5 uczniów (4 biorących udział w Akademii Liderów Społeczności Lokalnych – Grzegorz Antoniuk, Jakub Borkowski, Paulina Kożan oraz Bartek Głowacki). W II semestrze tutoringiem wychowawczym został objęty Miłosz Janicki – tutoriale prowadziła wychowawczyni p. J.Rybij pod moją superwizją.

Założyliśmy wspólnie z uczniami i rodzicami następujące cele, które osiągnęliśmy lub rozpoczęliśmy ich realizację. Na prośbę rodziców i uczniów będzie kontynuacja tutoringu.

1. U ucznia wzrost:

–– samodzielności;

–– odpowiedzialności (w tym za proces własnej edukacji);

–– zdolności do podejmowania decyzji;

–– systematyczności i  samodyscypliny;

–– umiejętności wyboru drogi życiowej i budowania planów życiowych;

–– umiejętności realizowania przyjętych planów i pokonywania trudności;

–– umiejętności samodzielnego uczenia się ;

–– samoakceptacji i poczucia własnej wartości;

–– otwartości i życzliwości dla innych oraz wzrostu poziomu zaufania;

–– odwagi w formułowaniu i głoszeniu własnych poglądów w sposób kulturalny;

–– umiejętności twórczego samodzielnego myślenia;

–– tolerancji (akceptacji dla innych zachowań i poglądów);

–– poszanowania dla pracy innych;

–– umiejętności zgodnej współpracy (pracy w grupie);

–– wrażliwości na losy innych i odpowiedzialności z tym związanej.

2. U nauczyciela rozwój umiejętności:

–– życia w postawie dialogu z zachowaniem szacunku dla człowieczeństwa każdej osoby, oraz zmiany podstawy autorytetu nauczyciela, tj. rezygnacji z autorytetu „nadanego”, wynikającego z pełnionej funkcji, na rzecz autorytetu osobowości;

–– nawiązywania i budowania dobrych relacji międzyludzkich;

–– tworzenia strategii (planów) dalekich i bliskich;

–– elastyczności w realizacji planów;

–– poszukiwania rozwiązań w oparciu o analizę przyczyn i skutków;

–– zachowania własnej autentyczności w profesjonalnym realizowaniu zadań;

–– bycia konsekwentnym z zachowaniem elastyczności w sytuacjach, które tego wymagają;

–– dostosowywania wymagań do możliwości ucznia;

–– oddawania inicjatywy, (podejmowanie decyzji) i odpowiedzialności w ręce ucznia;

–– nierygorystycznej systematyczności;

–– wrażliwości na istnienie granic i umiejętności ich stawiania;

–– pełnienia funkcji rzecznika praw podopiecznego w szkole;

–– wyznaczania odpowiednich granic swojej odpowiedzialności za podopiecznego.

3. U rodziców:

- wzrost zaufania do nauczycieli i szkoły,

- wzrost gotowości do współpracy ze szkołą w oddziaływaniu wychowawczym i wspierania dziecka w nauce,

- większe zaangażowanie w życie szkoły,

Opracowanie: Dorota Rusiłowicz

 
logo.png
Kronika
  • 2020 (21)
  • 2019 (173)
  • 2018 (215)
  • 2017 (247)
  • 2016 (232)
  • 2015 (191)